Cennet’e

perde perde iniyordu sis
gecenin kör gözlerine
orda biri vardı
bekleyen asırlardır beni
aynaya baktı
gözleri gözlerimdi
ürperti yaktı
unutulmuşlukları…

bir yanı dur diyordu
hayatın rolü güzel!
bir yanı git diyordu
ötelere daha ötelere
var mıydı bu perdenin
sonu diyordu öteki
biri ise biliyordu
kaç gelişti bu
ne ilk
ne de
son!

dalga dalga yayılıyordu
sevgisi alemlere
işaretler vardı görene
gönül gözüyle…
yükseldikçe titreşim
sen tekamül ettikçe
varıyordu yürek
Cennete…

Mercan Özgür - 2007